Hoewel het gebruik van richtingaanwijzers in de meeste Amerikaanse staten wettelijk verplicht is, beschouwt de meerderheid van de automobilisten dit als een optionele aanbeveling. Deze veronachtzaming is het duidelijkst zichtbaar in Californië, waar chauffeurs berucht zijn omdat ze weigeren hun bedoelingen bekend te maken. Dit is niet zomaar een kleine overtreding. Dit is een culturele eigenaardigheid die transportexperts vaak aanwijzen als een belangrijke oorzaak van verwarring en botsingen.
Hamish Reid geeft dit gevoel perfect weer in zijn blog California Driving: A Survival Guide. Hij legde uit dat de richtingaanwijzers op veel West Coast-auto’s rudimentaire organen zijn, wat betekent dat ze nutteloos zijn bij het dagelijks rijden, en alleen worden bewaard als de eigenaar de auto moet doorverkopen aan een koper van buiten de staat die misschien wel op zoek is naar een auto.
Hoewel nationale statistieken over het naleven van signalen verrassend schaars zijn, schetsen de beschikbare gegevens een verontrustend beeld van het rijgedrag in Noord-Amerika. Ongeveer 25% van de tijd geven automobilisten geen afslag aan op een kruispunt. Het wisselen van rijstrook is nog erger. Uit het enige uitgebreide onderzoek, uitgevoerd in Dayton, Ohio, bleek dat automobilisten bijna de helft van het wisselen van rijstrook niet aangaven, 48 procent van de tijd.
Hier volgen zeven specifieke scenario’s waarin het statistisch gezien het minst waarschijnlijk is dat u indicatoren gebruikt, en waarom dit problemen kan veroorzaken.
De illusie van veiligheid op rustige wegen
Menselijk gedrag verandert afhankelijk van wie er kijkt. John Sullivan, een onderzoeker aan het Transportation Research Institute van de Universiteit van Michigan, ontdekte dat automobilisten eerder geneigd zijn de verkeersregels te volgen wanneer ze omringd zijn door andere voertuigen.
“Als je in een gebied bent waar veel minder verkeer is, zul je veel minder signalisatie hebben”, merkte Sullivan op nadat hij in 2014 een grootschalig onderzoek naar dit onderwerp had uitgevoerd. Uit de gegevens blijkt dat automobilisten bijna vijf keer zoveel kans hebben om te seinen op hoofd- en secundaire wegen dan op rustige lokale wegen.
Dit is een gevaarlijke veronderstelling. Denken dat het veilig is om over een rustige landweg of straat in een voorstad te springen, is een fatale beoordelingsfout. Uit verzekeringsgegevens van Esurance blijkt dat er meer ongevallen plaatsvinden binnen een straal van 40 km rond de woning van een bestuurder dan waar dan ook. Bovendien gebeuren er vaker dodelijke ongevallen op landelijke wegen dan in drukke stedelijke centra. Het feit dat er minder verkeer is, betekent niet dat er geen risico is.
De rechtse afslag
ドライバーは驚くほど熱心に左折の合図をします。 大学のハロルド・フ Bekijk de resultaten van 2013 94.8パー セントが左折車線から左折する際に合図をしたという。
Bekijk de foto’s van de foto’s Faw signaal tarief: 74%.
この違いは論理的です。左折は本質的により危険です。 道路の真ん中で減速または停止し、対向車の進路を横切る必要があります。 信号は、後続のドライバーに停止していることを警告 し、他の車両に車線に進入していることを警告します。 歩行者がいる四差路交差点では、誰もがこのリマインダーの恩恵を受けます。 右折は一般に、害のない、リスクの低い操作とみなされています。 この認識を理由に、過失で切符を切られるのをやめないでください。
De besmetting van slechte gewoonten
Faw对繁忙十字路口的研究表明,signaleringsgedrag具有传染性。 indicatoren, indicatoren, signaal, signaal, signaal, signaal, signaal 6%.
这种潜意识建模解释了很多。 如果你前面的车无视规则，从统计数据来看，你更有可能做同样的事情。 这种动态有助于解释为什么某些地区的驾驶文化 (例如加利福尼亚州）似乎始终忽视标准礼仪。
Het comfort van de wachtrij
在同样繁忙的十字路口,Faw发现了跳过signal的另一个强烈动机。 与前面没有车辆接近十字路口的司机相比，紧跟在 前方车辆后面停车的司机发出右转信号的可能性要低 7%.
当您在专用右转车道上排队时，我们会假设您的意图是显而易见的。 每个人都知道您正在右转，因为您前面的每个人都是如此。 那么有什么意义呢？ 这个假设是合乎逻辑的，但结果可能是灾难性的。 Er zijn verschillende manieren waarop u dit kunt doen: 号不适用于您身后的车辆; 它适用于路上的其他人。
Mechanisch falen en menselijke fouten
De richtingaanwijzertechnologie is sinds de jaren veertig grotendeels onveranderd gebleven. Ingenieurs hebben een mechanische schakelaar op de stuurkolom gebouwd die afhankelijk is van de fysieke rotatie van de stuurkolom en het signaal automatisch annuleert na het draaien. Dit mechanisme faalt vaak bij het wisselen van rijstrook of het invoegen. Daarom zie je de laatste 76 kilometer vaak een Cadillac-richtingaanwijzer vlak voor je.
In een onderzoek van Response Insurance uit 2006 noemde 17% van de chauffeurs die toegaf dat ze hun lichten niet hadden aangedaan, “vergeten hun lichten uit te doen” als reden.
Richard Ponziani, een ervaren auto-ingenieur uit Ohio, besloot dit probleem op te lossen met behulp van een softwareoplossing genaamd Intelliturn. In plaats van te vertrouwen op een mechanische klik op de stuurkolom, waarschuwt Intelliturn de computer van het voertuig wanneer een bocht is voltooid. Ford geeft licenties voor deze technologie voor gebruik in veel vrachtwagens en SUV’s. Ponziani schreef ook een onderzoek naar rijstrookwisselingspatronen in Ohio. Om de noodzaak van een automatisch herinneringssysteem te bewijzen, reed hij een jaar rond in Dayton en registreerde hij zijn signaalgewoonten. Zijn observaties leiden tot het volgende punt.
De “opwinding”-factor
Ponziani 1 年間にわたる調査を実 Er zijn 2.000 miljoen dollar aan aandelen beschikbaar 48% は合図なしでgeëxecuteerd。 Reactie van 2006 Verzekeringen 申告よりも悪い習慣を明らかにする可能性があることを示唆しています。
なぜ信号を出さなかったのかと尋ねると、イ ンタビュー対象者はつまらない言い訳をした。 「時間がない」が42%、次いで「怠惰」（23%）、「重要ではない」（11%）となった。 7% Signaal はしないと答えた。
あなたはこれらのドライバーを見たことがあるでしょう。 4 Lees meer アンドレッティにとって、この混乱は刺激的です。 それ以外の人にとって、高速道路は興奮の源ではありません。 これは、仕事を終えて、できれば生きて帰宅するためのメカニズムです。
Zaak tegen rijden zonder signalen
We zitten vast in de transitie. Er wordt beloofd dat zelfrijdende auto’s verbonden zullen zijn met een draadloos netwerk, wat ons waarschijnlijk allemaal zal redden, maar totdat die toekomst aanbreekt, zit je nog steeds achter het stuur. En ondertussen is uw richtingaanwijzer misschien wel uw belangrijkste communicatiemiddel.
Het is niet alleen maar beleefdheid. Het is een primair verdedigingsmechanisme.
“Een veiligheidsgordel redt je bij een ongeval, maar een richtingaanwijzer beschermt je tegen een ongeval”, zegt Ponziani. Het verschil is belangrijk. Veiligheidsgordels zijn reactief. Richtingaanwijzers zijn proactief. Ze stoppen de crash voordat deze begint. De tragedie is, zoals Ponziani opmerkt, dat we deze levensreddende technologie in elke auto op de weg hebben ingebouwd, maar deze toch als een optionele extra behandelen.
Gegevensprobleem
Er zijn geen duidelijke en betrouwbare statistieken over hoeveel ongevallen rechtstreeks worden veroorzaakt door het niet gebruiken van de richtingaanwijzers. De gegevens zijn rommelig. Het is verspreid. Maar de logica is eenvoudig. Een betere communicatie tussen chauffeurs vermindert het aantal botsingen.
Het is gevaarlijk om te veronderstellen dat signalering in bepaalde situaties niet nodig is. Het is een risico dat u neemt met uw leven en dat van anderen. Het risico is het gemak van het houden van uw linkerhand aan het stuur niet waard.
Publieke druk werkt
Als individuele wilskracht niet genoeg is, is sociale druk misschien wel genoeg.
Een publieke campagne rond richtingaanwijzers zou daadwerkelijk het gedrag kunnen veranderen. Onderzoek ondersteunt dit. In een experiment op een universiteitscampus werden de effecten van zichtbare herinneringen getest. Ze plaatsten een eenvoudig bord met de tekst: “Signaal alstublieft en rijd veilig.”
Het resultaat was onmiddellijk en aanzienlijk. Het signaalgebruik door automobilisten die de parkeergarage verlaten, is gestegen van 63% naar 87%.
Dit is een enorme verandering. Het laat zien dat mensen bereid zijn de regels te volgen als ze daaraan worden herinnerd. De infrastructuur is er. De technologie bestaat. De enige ontbrekende variabele is de herinnering.
Waarom negeren we de eenvoudigste autoveiligheidsfunctie?
