Alfa Romeo laat eindelijk een vacuüm achter. De Giulietta stierf in 2020, en sindsdien is er een gat in hun aanbod dat alleen Volkswagen comfortabel heeft kunnen opvullen.
Dat eindigt binnenkort.
Er komt een nieuwe hatchback uit het C-segment om de strijd aan te gaan met de Golf. Het is geen spookverhaal meer, het staat op de kalender.
Het gedeelde skelet
Hier gaat het over moderne auto’s. Alles deelt een bed. Deze nieuwe Alfa zal rijden op het Stellantis STLA One-platform. Het was voorheen bekend als STLA Medium voordat het een nieuwe naam kreeg, omdat marketing van nieuwe woorden houdt.
Het is niet alleen.
De Peugeot 308 (volgende generatie) en Opel Astra delen deze vloerplaat. Dezelfde botten, verschillende huiden. Dit is efficiënt, zeker. Maar voor Alfa-fans? Het smaakt misschien een beetje naar bedrijfspasta.
Alfa wil beide smaken. Je kunt een EV hebben, of je kunt een verbranding hebben. Ze houden de motoroptie open, grotendeels omdat mensen ze nog steeds kopen. Het is een strategie die een brede aantrekkingskracht heeft en op veilig speelt in een tijdperk dat zogenaamd alleen om batterijen geeft.
“We zullen beide aanbieden om de aantrekkingskracht op de markt te vergroten.”
Slimme zet? Of lafheid? Misschien allebei.
Het grote plaatje
Stellantis schreeuwt van de daken over schaalgrootte. Hun presentatie op de investeerdersdag daalde met een cijfer: 110 nieuwe auto’s in 2030. Wereldwijd. Over elke badge.
Het is een leger.
Emanuele Cappellano, de Europese baas, zinspeelde op een middelgrote SUV om de huidige Tonale te vernietigen. Hij fluisterde ook over een op maat gemaakte sportwagen van Bottega Fuoriserie. Exclusief. Duur. Nu hebben ze de derde broer of zus bevestigd: de kleinere hatchback.
Er is een teaser. Vaag, schimmig, ongeïdentificeerd. Het is de bedoeling dat het lijkt op een opvolger van iconen als de 147 of Giulietta. Of het ook daadwerkelijk zo voelt? Dat valt nog te bezien.
Tech-praat
De SUV en de hatchback zullen meer delen dan alleen het platform. Ze delen waarschijnlijk dezelfde aandrijflijnhardware en technische lef. Dit is de Stellantis-manier. Spiegelbeeldstrategie.
Kies je voor elektrisch, dan krijg je 800V-architectuur. Snel opladen. Noodzakelijk als je wilt dat de EV daadwerkelijk bruikbaar is. Als je bij het gas blijft, verwacht dan dezelfde mild-hybride of plug-in hybrides als in een Dodge of Jeep. Saai, betrouwbaar, wijdverspreid.
Dan is er de besturing.
Stuur per draad.
Die radicale opzet uit het Peugeot Polygon-concept zou hier standaard kunnen komen. Geen mechanische verbinding tussen wiel en wielen. Gewoon coderen en actueel. Sommigen houden ervan vanwege de precisie. Anderen haten het vanwege het plastic gevoel.
Wanneer zullen we het zien?
Alfa heeft nog geen datum gegeven.
Ze zijn vaag over tijdlijnen. Maar kijk eens naar de Tonale. Het bevindt zich op zijn eigen unieke platform, een anomalie in de Stellantis-wereld. Die uitschieter vervalt rond 2029. De nieuwe SUV, en bij uitbreiding de hatchback, moet dan dus klaar zijn.
De productie van de Giulia en Stelvio eindigt volgend jaar. De kleine Junior-crossover krijgt een opfrisbeurt. Maar de premium sedan en SUV?
Dat is waar het rommelig wordt.
Alfa bevroor vorig jaar de elektrische Stelvio-vervanger. De verkopen kwamen niet overeen met de hype voor premium EV’s. Ze raakten in paniek, legden hem op ijs en vroren er de elektrische Giulia mee in.
Nu geven ze toe dat ze weer bij af zijn.
Een verklaring van 26 mei probeerde zelfverzekerd te klinken: We bestuderen oplossingen voor het D-segment.
Dat is een mooie manier om te zeggen: ‘We hebben geen idee.’ Ze beloofden hun authentieke, iconische positionering te behouden. Dat is prima. Maar op dit moment voelt het alsof die identiteit op een wankele basis verschuift.
De hatchback slaat de volumenummers op. De Tonale-opvolger houdt het SUV-publiek tevreden. Maar wat gebeurt er als de Giulia weg is? Wie koopt er nu een Alfa om maar een Alfa te kopen?
Die vraag heeft nog geen antwoord. Waarschijnlijk pas als we het metaal zien.
