Słyszałeś ostrzeżenia. Wodór jest lekki. To jest łatwopalne. Ma mroczną przeszłość związaną ze statkami powietrznymi. Dlatego pomysł przechowywania butli ze sprężonym wodorem w bagażniku wydaje się zaproszeniem do eksplozji.
Ale to nieprawda.
Niebezpieczeństwo ma w dużej mierze charakter mitologiczny. Wodór zachowuje się inaczej niż benzyna, olej napędowy czy propan i ta cecha działa na jego korzyść w razie wypadku. Zrozumienie bezpieczeństwa paliwa wodorowego oznacza zaakceptowanie faktu, że gaz ten nie podlega takim samym zasadom jak ciekłe paliwa kopalne.
Mit o Hindenburgu
Porozmawiajmy o tym, co oczywiste. Eksplozja sterowca Hindenburg w 1937 r. stała się kulturową kotwicą wszelkich obaw związanych z wodorem. Zmarło 35 osób. Wyglądało to przerażająco. To była katastrofa.
Ale sam ogień nie zabił większości pasażerów.
Wodór zapalony w zewnętrznej powłoce sterowca szybko uniósł się w górę. Nie kleiło się do podłoża. Nie gromadził się wokół pasażerów. Nad nimi szalały płomienie. Do zgonów doszło w wyniku paniki, a następnie zawalenia się konstrukcji, w wyniku czego ludzie skakali na śmierć lub zostali zmiażdżeni przez płonące gruzy. Tak, płomień wodorowy był intensywny. Nie był to jednak „dywan śmierci” rozścielający się po ziemi.
Wydarzenie to utkwiło w świadomości społecznej na dziesięciolecia, tworząc negatywne postrzeganie wodoru. Spowolniło to wdrażanie tej technologii i stworzyło piętno, które nie odpowiada fizyce zachowania się gazu w samochodzie.
Dlaczego wodór się nie gromadzi?
Wycieki benzyny. Tworzy kałuże. Tworzy chmurę pary, która wisi blisko ziemi i czeka na iskrę. Jeśli bierzesz udział w wypadku w pojeździe z silnikiem spalinowym, paliwo może przedostać się do podwozia lub otaczającej gleby. Jest to zagrożenie długoterminowe.
Wodór tego nie robi.
Ponieważ wodór jest najlżejszym pierwiastkiem, wszelkie wycieki znikają niemal natychmiast. Miesza się z powietrzem i szybko unosi. W otwartym środowisku wyciek wodoru nie tworzy skoncentrowanej kałuży paliwa. Tworzy rozcieńczoną mieszaninę, która w rzeczywistości jest trudniejsza do zapalenia niż chmura oparów benzyny.
„W rzeczywistości prawdopodobieństwo zapalenia tej mieszaniny rozcieńczonego wodoru nie jest większe niż benzyny.”
A ponieważ idzie w górę, nie pozostaje w miejscach, w których stoją ludzie. Idzie w górę. Od ciebie.
Ciepło i wykrywanie
Wodór spala się płomieniem, który w ciągu dnia jest prawie niewidoczny i emituje znacznie mniej ciepła niż ogień paliwem węglowodorowym. Czy to oznacza, że można bezpiecznie dotknąć płomienia? Nie. To i tak cię spali. Jednak prawdopodobieństwo zapalenia pobliskich materiałów jest mniej prawdopodobne. Nie spowoduje to rozprzestrzeniania się wtórnego pożaru do wnętrza pojazdu lub otaczającego go lasu tak łatwo, jak w przypadku benzyny.
Jeden sprzeczny z intuicją fakt: wodór jest bezwonny. Nie poczujesz żadnego wycieku.
Producenci rozwiązują ten problem, dodając środki zapachowe. Są to nieszkodliwe substancje chemiczne dodawane do strumienia paliwa w celu nadania gazowi wykrywalnego zapachu. Jeśli w samochodzie na ogniwa wodorowe wycieknie, możesz to poczuć. Należy pamiętać, że nawaniacz może nie rozprzestrzeniać się dokładnie tak samo jak sam gaz, ale zapewnia system wczesnego ostrzegania. Czujesz to. Sprawdzasz. Działasz.
Ryzyko uduszenia
Czy wodór jest toksyczny? Nie. Nie jest trujący.
Jedyne realne niebezpieczeństwo uduszenia występuje w zamkniętej, niewentylowanej przestrzeni. Pomyśl o zamkniętym garażu. Jeżeli w cylindrze rozhermetyzuje się ciśnienie, wodór wyprze tlen. To prosta matematyka. Za dużo wodoru, za mało tlenu.
Na otwartym parkingu czy na autostradzie? Wiatr i turbulencje atmosferyczne rozpraszają gaz, zanim osiągnie on niebezpieczne stężenie. W normalnych warunkach jazdy nie udusisz się z powodu wycieku w samochodzie wodorowym. Szybka prędkość rozpraszania jest Twoim najlepszym przyjacielem w tej sytuacji.
Podsumowanie
Traktuj wodór z szacunkiem. Jest to gaz pod wysokim ciśnieniem. Po spaleniu jest gorąco. Wymaga ostrożnej obsługi i niezawodnej infrastruktury.
Ale czy należy się go bać? Nie.
Jest mało prawdopodobne, aby praktyczne zagrożenia związane z wodorem w samochodzie były większe niż w przypadku benzyny. Pod wieloma względami są gorsi. Wstaje. To się rozprasza. Nie tworzy kałuż. Nie ociąga się.
Hindenburg był tragedią spowodowaną decyzjami inżynieryjnymi i wyborem materiałów, a nie nieodłączną wadą samego wodoru. Od 1937 roku wiele się nauczyliśmy. Ogniwa paliwowe, cylindry, czujniki. Mają one na celu zminimalizowanie ryzyka, które obecnie rozumiemy.
Strach jest historyczny. Inżynieria jest nowoczesna.
