Het gebeurt snel. Een chauffeur controleert zijn telefoon. Dan leunen ze achterover. Dan slapen ze plotseling met een snelheid van 90 km/u.
Dit is geen hypothetisch scenario. Het is precies wat er met vrijwilligers gebeurde tijdens de vroege zelfrijdende tests van Google. Het resultaat was een radicaal keerpunt in de autogeschiedenis. John Krafcik, CEO van Waymo, legde dit keerpunt uit op de Frankfurt Motor Show 2019. Hij legde uit waarom het project semi-autonome hulp verliet voor volledige autonomie. De conclusie was grimmig. Menselijk ingrijpen is te riskant.
Waymo opereert als de zelfrijdende dochteronderneming van Alphabet. Het maakt gebruik van een hardware- en softwareplatform genaamd Waymo Driver. Dit systeem is geïntegreerd in de minivans van Chrysler Pacifica en de elektrische SUV’s van Jaguar I-Pace. Deze voertuigen worden geassembleerd in Detroit. Ze voeden nu Waymo One, een taxidienst in Phoenix, Arizona. Ruim 1.000 mensen maken er dagelijks gebruik van. Eerder dit jaar tekende Waymo ook partnerschappen met Renault-Nissan voor passagiers- en vrachtdiensten in Frankrijk en Japan.
Maar de weg naar Phoenix begon in 2013. Google-ingenieurs waren bang.
De fatale fout in menselijk vertrouwen
In 2009 lanceerde Google zijn programma voor autonoom rijden. In 2013 was de technologie geavanceerd genoeg om commercialisering te overwegen. Het doel was snelweghulp. Chauffeurs konden hun handen van het stuur halen. Ze hoefden alleen maar hun ogen op de weg te houden.
Google heeft voor deze bètatest een tiental medewerkers gerekruteerd. De regels waren streng. Chauffeurs moesten alert blijven. Camera’s in de auto filmden alles. Als u de regels overtrad, verloor u uw voertuigrechten.
Het systeem voelde veilig. Te veilig.
Vrijwilligers ontwikkelden een blind vertrouwen in het AutoPilot-achtige systeem. Videobeelden van Waymo laten de resultaten zien. Eén bestuurder typt teksten terwijl de auto zelf rijdt. Een ander sluit een laptop aan op een poort. Een vrouw repareert haar make-up. Het slechtste voorbeeld? Een chauffeur valt ‘s nachts in slaap op de snelweg.
Dat incident veranderde alles. Google besefte dat er niet op menselijke aandacht kan worden vertrouwd. De enige manier om de verkeersveiligheid op te lossen was door mensen volledig uit de vergelijking te verwijderen.
Van Google Car naar Waymo
Dit besef leidde tot de ontwikkeling van de Waymo Driver. Het begon met de Google Car, bijgenaamd FireFly. Later evolueerde het naar een aanpasbaar platform voor productievoertuigen. Waymo werd in 2016 als onafhankelijk bedrijf opgericht om deze missie na te streven.
De uitleg van Krafcik bevestigt wat Google al jaren beweert. Semi-autonome systemen creëren een vals gevoel van veiligheid. Het risico op menselijke fouten is onbeheersbaar.
Dit standpunt is een directe kritiek op Tesla. Het AutoPilot-systeem van Tesla is zeer effectief. Het moedigt ook overmatig vertrouwen aan. Tesla waarschuwt bestuurders dat het systeem niet autonoom is. Chauffeurs negeren de waarschuwingen. Ze leiden zichzelf voortdurend af. De video’s van afgeleide Tesla-chauffeurs zijn eindeloos.
Voor Google en Waymo is de oplossing eenvoudiger. Verwijder de mens. Red levens.
De technologie werkt. De vloot is in beweging. Maar het debat over menselijke betrokkenheid gaat door.
Waarom volledige autonomie wint
De verschuiving van begeleid naar onbewaakt rijden was niet alleen technisch. Het was filosofisch.
Semi-autonome systemen vereisen dat een mens op elk moment klaar staat om het roer over te nemen. Mensen zijn slecht in die taak. Wij worden moe. Wij vervelen ons. We kijken naar onze telefoons.
Volledige autonomie verwijdert deze variabele. De Waymo Driver slaapt niet. Het sms’t niet. Het fixeert de make-up niet.
Deze aanpak heeft praktische voordelen. Het maakt een bredere inzet mogelijk. De Chrysler Pacifica en Jaguar I-Pace kunnen opereren zonder veiligheidschauffeur op de achterbank. Dit verhoogt de efficiëntie. Het verlaagt de kosten.
De toekomst van mobiliteit
Waymo One draait al in Phoenix. De dienstverlening groeit. Partnerschappen met Renault-Nissan breiden dit model uit naar Europa en Azië.
De technologie is klaar. De infrastructuur wordt gebouwd. De vraag is niet langer of autonome auto’s de mens zullen vervangen. Het is hoe snel ze dat zullen doen.
Menselijke chauffeurs zullen nog een tijdje op de weg blijven. De transitie zal tijd vergen. Maar de richting is duidelijk.
We evolueren naar een wereld waarin we niet rijden.
Het kan jaren duren. Of tientallen jaren.
Maar de wielen draaien al.
