Kiedy mówimy o „możności chodzenia”, koncepcja może być niezwykle szeroka. Dla jednych jest to przejażdżka szutrową ścieżką, dla innych pokonywanie ostrych skał na pustyni. Aby przełamać marketingowy bełkot, firma Car and Driver wykorzystuje wskaźnik urazowy rampy (RTI), test mierzący sztywność zawieszenia poprzez określenie, jak daleko samochód może wspiąć się na 20-stopniową rampę, zanim jedno z kół oderwie się od podłoża.
W niedawnym teście wystawiliśmy na rampę bardzo nieoczekiwanego uczestnika: Mercedes-Benz Sprinter 2026 z wysokim dachem i napędem na wszystkie koła.
Problem skali
Pojazd testowy, dwumiejscowy van towarowy o pojemności 2500, jest outsiderem pod niemal każdym względem. Mając ponad trzy metry wysokości, umieszczenie go w naszym garażu testowym było prawdziwym wyzwaniem logistycznym. Pod masywnym nadwoziem kryje się 2,0-litrowy silnik turbodiesel o mocy 211 KM. i moment obrotowy 450 Nm. I chociaż ten moment obrotowy jest niezbędny do przenoszenia ciężkich ładunków, został zaprojektowany bardziej do pokonywania stromych podjazdów w mieście niż na górskich szlakach.
Co oznacza RTI?
Ważne jest, aby zrozumieć, że im wyższy współczynnik RTI, tym lepiej. Doskonały wynik 1000 oznaczałby, że koła samochodu nigdy nie stracą kontaktu z podłożem, niezależnie od kąta nachylenia.
Na wynik wpływają dwa kluczowe czynniki:
1. Przegub zawieszenia: Jak skutecznie koła mogą poruszać się w górę i w dół, utrzymując kontakt z nierównymi powierzchniami.
2. Rozstaw osi: Mały rozstaw osi jest zaletą. Samochód z krótkim rozstawem osi łatwiej pokonuje przeszkody, natomiast samochód z dużym rozstawem osi częściej „siada na brzuchu” lub uderza pupą w przeszkodę.
Wyniki: nieoczekiwany środek
Sprinter nie plasuje się na szczycie naszych rankingów, w których dominują dedykowane SUV-y, takie jak Jeep Wrangler Rubicon (847) i Ford Bronco Badlands (648).
Jednak osiągi Sprintera ujawniły coś interesującego w jego mechanicznym DNA. Pomimo tego, że jest to komercyjny van towarowy, jego napęd na wszystkie koła i tylna oś sztywna zapewniają mu większe możliwości niż wiele crossoverów o charakterze turystycznym.
Porównanie sprintera:
* Lepiej: Sprinter przewyższał kilka pojazdów sprzedawanych jako „wytrzymałe” SUV-y, w tym Ford Maverick Tremor, Subaru Crosstrek Wilderness, a nawet Porsche 911 Dakar.
* Wynik: ze względu na duży rozstaw osi wynoszący 144 cale, Sprinter zdobył skromne 202 punkty.
* Porównanie: Mimo że przegrał z zawodnikami wagi ciężkiej, wspiął się na rampę wyżej niż Maserati Grecale Trofeo i Audi Q4 e-tron.
Dlaczego to jest ważne?
Wyniki Sprintera podkreślają ogólny trend w branży motoryzacyjnej: rozdźwięk pomiędzy marketingiem a rzeczywistą mechaniką. Wiele nowoczesnych SUV-ów wykorzystuje plastikowe zestawy nadwozia i branding „przygodowy”, aby stworzyć iluzję możliwości terenowych, ale często brakuje im podstawowego skoku zawieszenia, aby poradzić sobie w trudnym terenie w prawdziwym świecie.
Stworzony do ciężkiej pracy użytkowej, Sprinter ma wystarczające możliwości techniczne, aby przewyższyć wiele „stylowych” SUV-ów, nawet jeśli nie jest to wspinaczka. To dowód na to, że nawet masywny van z wysokim dachem może czuć się jak w domu tam, gdzie kończy się asfalt, o ile kierowca chce zjechać z utartych szlaków.
Wniosek: Choć Mercedesowi Sprinterowi daleko do SUV-a dedykowanego, jego wyposażenie techniczne pozwala mu przewyższać wieloma modelami crossoverów reklamowanych jako „przygodowe”. To dowodzi, że w trudnym terenie rzeczywistość jest często ważniejsza niż obraz.
