Ford-CEO Jim Farley heeft een controversieel plan voorgesteld aan de regering-Trump: Chinese autofabrikanten toestaan productieactiviteiten in Noord-Amerika op te zetten. Het idee, zoals gerapporteerd door Automotive News, omvat joint ventures tussen Chinese bedrijven en Amerikaanse fabrikanten zoals Ford, waarbij de winst wordt gedeeld om ervoor te zorgen dat de voordelen naar beide kanten vloeien.
De strategische grondgedachte
Dit voorstel weerspiegelt China’s eigen succesvolle strategie voor dominantie in de automobielsector. Vanaf 1983, met partnerschappen als BAIC en AMC, maakte China gebruik van joint ventures om technologie en intellectueel eigendom van mondiale giganten als Volkswagen, GM en Ford over te nemen. In 2025 overtrof China Japan als de grootste autoproducent ter wereld, een positie die voortbouwde op tientallen jaren van berekend industriebeleid.
De belangrijkste conclusie is dat dit niet alleen om handel gaat; het gaat over het ongedaan maken van concurrentienadeel. Ford wordt geconfronteerd met aanzienlijke financiële tegenwind, waaronder verliezen op elektrische voertuigen en de impact van tarieven. Het toestaan van Chinese productie in de VS zou de tarieven op geïmporteerde onderdelen kunnen verlagen, de kosten voor de productie van elektrische voertuigen kunnen verlagen en mogelijk de bedrijfsresultaten van Ford nieuw leven kunnen inblazen.
Een koude ontvangst en marktrealiteit
Farley presenteerde het idee in januari aan functionarissen van de Trump-regering, maar kreeg naar verluidt een “koude ontvangst”**. Het voorstel stuit op sterke politieke tegenstand in Washington, waar het protectionistische sentiment hoog blijft. Desondanks is de realiteit dat Chinese autofabrikanten al terrein winnen.
- Canada heeft de tarieven verlaagd op Chinese elektrische voertuigen, en Mexico ervaart een sterke stijging van de Chinese autoverkoop.
- BYD, nu ‘s werelds grootste EV-verkoper, is feitelijk uitgesloten van de Amerikaanse markt vanwege tarieven en beperkingen.
- Verschillende in China gebouwde voertuigen (Polestar 2, Buick Envision, Lincoln Nautilus) zijn al verkocht in de VS, wat de bestaande vraag aantoont.
Het politieke landschap en de EV-toekomst
De recente intrekking door president Trump van de ‘bedreigingsbevinding’ uit 2009 (waarbij de regelgeving inzake de uitstoot van broeikasgassen wordt geschrapt) maakt de situatie nog ingewikkelder. Deze stap verlengt de levensduur van verbrandingsmotoren, waardoor de verkoop van elektrische voertuigen mogelijk wordt ondermijnd, die nu al problemen heeft nadat de federale stimuleringsmaatregelen zijn afgeschaft.
Farley erkent zelf de dreiging: Chinese merken bieden lage kosten en hoge kwaliteit die Amerikaanse autofabrikanten failliet kunnen laten gaan als ze onbeperkte toegang krijgen. In de VS is hij zelfs gezien terwijl hij in een Xiaomi SU7 reed, een bewijs van hun concurrentievoordeel.
Wat is het volgende?
Ondanks de aanvankelijke weerstand onderstreept het voorstel van de CEO van Ford een groeiende erkenning van de noodzaak om zich aan te passen aan de opkomst van China in de autosector. De VS blijft de op een na grootste markt voor nieuwe voertuigen ter wereld, waardoor het een cruciaal strijdtoneel is voor mondiale autofabrikanten. Of de regering-Trump deze strategie zal omarmen valt nog te bezien, maar de onderliggende economische en concurrentiedruk valt niet te ontkennen.
Uiteindelijk dwingt het voorstel van Ford een moeilijke vraag af: Kan de Amerikaanse auto-industrie concurreren met de efficiëntie en innovatie van China, of is samenwerking de enige weg vooruit?
